dlugo czekalam na te wakacje. i sie doczekalam. i nie zawiodlam. i za rok, jak Pan Bog da, znow polecimy (albo polece;)) na Malte. moj klimat: cieplo, ale nie za goraco, plaze bez wiatru, cieple, czyste morze, zlocisty piasek, piekne klify i blekitne niebo. cudowna, kameralna stolica, ktora przeszlismy na piechote w jeden dzien. i choc nie lubie przepychu, to katedra sw. Jana zachwycila mnie.

jeszcze gdybym tak pojechala tam z Asia, moja dobra kolezanka z czasow studiow, zamiast meskiego ogona, wiecznie zmeczonego, znuzonego, jeczacego, to juz by bylo idealnie. i tego sie doczekam. niech tylko chlopaki wyfruna z gniazda. pozwole lubemu pracowac od switu do nocy, a sama sobie bede latac po swiecie i cieszyc oczy i natura i zabytkami.

pies zostal na wakacjach u rodzicow. wiec i o Polske zahaczylismy. dobrze tak wpasc na weekend do rodzicow. na weekend, nie na dluzej.

nie wiem, czy moj wscik i grozba, ze sobie zafunduje kilkumiesieczne wakacje na koszt chirurgii, czy taki zbieg okolicznosci, ale dzis rano przyszla szefowa powiedziala: no Czips, mozemy otwierac szampana, nasze oddzialy sie dogadaly. od stycznia zaczynam nowa prace. a w grudniu bycze sie w domu (tzn. wczytuje w nowy temat badan naukowych).

____________________

taka juz jest, ze kapiemy psa przed wyjazdem do rodzicow (3 razy w roku). dzis sobie po 22.00 przypomnialam, ze pies nie jest wykapany. wiec hop, Szkrab wsadzil psisko do wanny; pies juz mine nieszczesliwa zrobil (ale juz nie ucieka, a na poczatku to nawet do lazienki nie chcial wchodzic) i stoi jak nieszczescie. wypucowalam go, wytarlam, pies sie pootrzepywal, wskoczyl w nasze lozko, zeby sie potarzac a potem poszedl spac na dol. co dla nas czyste, dla psa niekoniecznie. lezy w swoim lozku i sie lize, lize, lize… chyba mu sie nie podoba ta swiezosc;)

co do wakacji.. w sobote jedziemy do Polski zawiesc psa do rodzicow, a w niedziele lecimy w cieple kraje. jako ze dawno nie latalam, przeoczylam, ze bagaz podreczny bardzo sie ”skurczyl” i nie bardzo skumalam, ze bagaz podreczny o wymiarach 40x25x20 to maly plecaczek. I kupilam cztery bilety z bagazem podrecznym… jako ze to tanie linie, nie ma mozliwosci dokupienia miejsca na wieksza walize.

Przed chwila wiec spakowalam sie w maly plecaczek na 6 dni: 1x sukienka, 2 spodnice, 5 T-shirtow, 6x majtki, 2 biustonosze, bikini, 1x rajtki, dwa cienkie swetry i sandalki (gruby sweter i kurtke przeciwdeszczowa) bede miala na sobie i trzy ksiazki. I laptop. Maskara do oczu, szminka, krem, szczoteczka do zebow. Wsjo. 6.5 kg.

Teraz kolej na chlopakow:)

gdy na poczatku sierpnia zostalam przyjeta do nowej pracy, zakladalam, ze w pazdzierniku bede sie cieszyc miesiecznymi wakacjami, a w listopadzie rozpoczne nowa prace. jak bardzo sie mylilam. chirurgia nie chce mnie nigdzie oddac. czuje sie jak jalowka, o ktora targuja sie dwa oddzialy. nie wazne, ze podjelam decyzje. chirurgia nie chce isc na pewne ustepstwa. moj nowy oddzial bez tych ustepstw nie moze mnie przyjac (dziwne przepisy naszego szpitala). co gorsze, nawet gdybym sie zwolnila, czyli zrezygnowala ze stalego zatrudnienia, moj nowy oddzial, nie moze mnie ot tak, przyjac. tylko dlatego, ze dwa lata temu chirurgia dala mi stale zatrudnienie.

no coz… jak chirurgia nie chce wspolpracowac z interna… ja rozwiaze ten problem.

jutro ide poinformowac managera naszego oddzialu, ze od poniedzialku biore cztery miesiace zaleglego urlopu (bo tyle mi sie uzbieralo w ciagu ostatnich czterech lat). i ze skladam wypowiedzenie. zloze wypowiedzenie, bo moja nowa szefowa wymyslila, ze moze mnie zatrudnic… w innym szpitalu i tym samym wypiac sie na chirurgie. mysle, ze jak nasz manager to uslyszy, zmadrzeje i w koncu pozwoli mi odejsc na inny oddzial bez sponsorowania moich ostatnich czterech miesiecy na chirurgii.

az trudno uwierzyc, ze to sie dzieje.

Za tydzien jedziemy do Polski na 1.5 dnia, bo zawozimy psa na kilka dni do ”dziadkow” a sami lecimy na Malte (nie wiem, jak ja przezyje to rozstanie, choc wiem, ze rodzice zajma sie psem lepiej niz ja;)).

Pisze wiec do mamy: macie jakies zyczenia? (= co Wam przywiesc z Holandii?)

Mama odpowiada: tata spi po obiedzie (= pozniej Ci powiem)

Bizon, ktory czyta odpowiedz babci, dziwi sie na glos: o co jej chodzi? ty pytasz o zyczenia, a babcia mowi, ze dziadek spi…. :DDD

piatek, 22.00. siedze w pracy i pisze zadanie domowe, potrzebne do zaliczenia kolejnego poziomu zblizajacego mnie do zdobycia oficjalnego dyplomu nauczyciela akademickiego. wpada chirurg z traumy:

-co Ty tu robisz???

– zadane domowe.

– na co?

– BKO

-ooooo kurcze, wspolczuje.

piatek 22.10. dalej pisze zadanie domowe. wpada chirurg z traumy:

– przychodze z posilkami – i stawia przede mna pudelko z czekoladkami

250g czekolady zniknelo w 10 minut. z nikim sie nie podzielilam.

i jak tu nie rosnac….

ech… zadanie domowe wyslane. oby zaliczono. oby do przodu.

za moich szkolnych czasow, ojcowie nie wiedzieli, w ktorej klasie sa ich dzieci. gdy Bizon byl w drugiej klasie liceum, poszlam na zebranie do drugiej klasy, ale ze zla literka. na szczescie byla tam wychowawczyni Bizona z pierwszej klasy – szybko mnie wylapala i wyslala do klasy z wlasciwa literka.

w tym roku jest gorzej. siedze wczoraj wieczorem i pytam Bizona: ile ty jeszcze lat do szkoly sredniej bedziesz chodzil: 2 czy 3? Bizon mowi, bez tego roku jeszcze dwa. no chyba, ze bede siedzial.

to dwa, bo opcji ”siedziec” nie ma – smiejemy sie.

to ile Ty wtedy bedziesz mial lat – ciezko mysle. 19! – mowi Bizon. To czekaj… to Ty w tym roku szkolnym skonczysz juz 17 lat??? – pytam zszokowana. a moze gdybys tak z rok ”posiedzial” to bys ta 16-stke dluzej zatrzymal, co? – zartuje.

Mamaaaaa…. – wzdycha Bizon….

dzis dostalam whatsapa od sasiadki, czy moglbysmy zostawiac zaslony zasloniete, bo pies szczeka na panow, ktorzy remontuja dach u sasiadow z naprzeciwka i im przeszkadza (sasiadom), bo pracuja w domu.

w sumie, to mialam jej ochote odpisac, ze niech sie odchrzani – moj pies, w moim domu i ma prawo sobie szczekac. tym bardziej, ze szczeka tylko jak nikogo nie ma w domu. i nie caly czas, bo glos by stracil.

zgadza sie, pies pilnuje domu i nie lubi, jak sie obcy kreca przed naszym oknem. zarabia na chleb. ale nie szczeka w nocy ani wczesnym rankiem (tzn. przed 8.30), ani wieczorem, ani w weekendy. co ciekawe, gdy przyjezdzam z pracy, jeszcze nigdy nie slyszalam, zeby szczekal. na ogol spi, gdy zagladam przez okno.

wiec sasiedzi… niech ida pracowac do pracy i dadza mi swiety spokoj.

odczekalam az minie mi irytacja, napisalam uprzejmie, ze przepraszam, ze zaslony bedziemy zaslaniac. i tyle. wiecej zrobic nie moge. psa nie oddam i nie zmienie. jedyne, co wiecej moze sie zmienic to to, ze sasiedzi zaczna chodzic pracowac do pracy – tam szczekajacych psow nie ma. sasiedzi moga tez isc pracowac na strych – tam psa nie slychac. wiec niech nie przesadzaja – to im powiem, gdy znow zaczna narzekac.

pies sie cieszy z takich zwyklych, codziennych spraw; dzis wracamy po poludniu ze spaceru, ja z glowa w chmurach, ale widze, ze pies nagle strasznie podeskcytowany, malo nie pofrunie – patrze, a tu Szkrab do nas podjezdza na rowerze. wracal ze szkoly, wypatrzyl nas na sciezce i podjechal. psiko plasalo wokol roweru, wokol Szkraba, obwachiwalo, zeby sie doweidziec, ze gdzie Szkrab byl. taki byl szczesliwy.

potem w domu – luby wrocil. no znow, taki banan na psim pysku, ze czlowiek tez sie automatycznie zaczyna usmiechac.

a jak sie cieszy jak kaczki pogoni albo jeza dorwie! nie mowiac, jak kanapke w krzakach zlapie zanim go od niej odciagne;)

*****

szef wyslal dzis e-maila do naszych mlodych naukowcow, ze odchodze…. bolesna konfrontacja.

leje jak z cebra. prawie caly dzien. mokra przyjechalam do szpitala, mokra wrocilam do domu. wrocilam, a pies jak cien, chodzi za mna i oczyma zebrze o spacerek. pani, ktora w piatki sprzata, byla z psem po poludniu na spacerze (a ja rano, przed praca, gdy jeszcze slonce swiecilo).

mowie psu, ze leje. ale pies nie odpuszcza, hipnotyzuje mnie swoimi maslanymi oczyma.

otworzylam drzwi do ogrodu i pokazuje psu: no popatrz, jak pada: pies najpierwsz przybiegl radosnie, ale jak zobaczyl jaka sytuacja w ogrodzie, to nawet lapy nie wystawil. zawrocil. i poszedl pod drzwi wyjsciowe od strony ulicy.

z tej strony tez pada, mowie. i otwieram drzwi. powtorka: pies radosnie podbiega do otwartych drzwi i… stop. nawet paluszka na zewnatrz nie wystawil. popatrzyl na mnie zawidziony i wrocil do pokoju.

i tak to psu wytlumaczylam, czemu nie idziemy na spacer. w sumie, to sam zdecydowal;)